Nieco ponad 400 lat temu w drodze powrotnej z oblężenia Bredy w Niderlandach młody książę cieszyński Fryderyk Wilhelm wraz ze swoim orszakiem zatrzymał się w Kolonii, w gospodzie Der Gülich. Postój przeciągał się, bowiem książę zachorował. 19 sierpnia między godziną 19.00 a godziną 20.00, przeczuwając kres swego młodego żywota, w obecności świadków książę Fryderyk Wilhelm podyktował testament, w którym niezwykle przytomnie zapisał księstwo cieszyńskie swej siostrze, księżnej Elżbiecie Lukrecji. Ten akt, dokonany niejako wbrew czeskiemu prawu lennemu oraz przywilej uzyskany u króla Władysława Jagiellończyka w 1498 roku przez księcia Kazimierza II, zezwalający na dziedziczenie księstwa cieszyńskiego także w linii żeńskiej do czwartego pokolenia, umożliwiły księżnej przejęcie władzy w księstwie, a tym samym przedłużenie piastowskiego panowania na Cieszynie do roku 1653.

Dotychczas data śmierci księcia podawana była na dzień spisania testamentu, 19 sierpnia lub na dzień 23 sierpnia, kiedy ów testament został ogłoszony w obecności członków kolońskiej rady miejskiej. Niedawno Radim Jež z Muzeum Těšínska dzięki znawstwu korespondencji Piastów cieszyńskich ustalił dokładny moment odejścia księcia. Otóż książę zmarł niedługo po podyktowaniu swej ostatniej woli, dokładnie o godzinie 21.15. Doczesne szczątki ostatniego po mieczu Piasta cieszyńskiego zostały sprowadzone do Cieszyna i złożone w nekropolii Piastów cieszyńskich, czyli w kościele dominikanów. Pogrzeb miał miejsce 26 stycznia 1626 roku.

Wspomnienie księcia Fryderyka Wilhelma dało asumpt do zorganizowania wystawy Jak obumarłe drzewo. Pamiątki po Piastach cieszyńskich w 400-lecie wygaśnięcia książęcej linii, której prezentacja w Sali Rzymskiej Pałacu Larischów, siedzibie Muzeum Śląska Cieszyńskiego w Cieszynie, została przedłużona do 1 marca 2026 r.

Serdecznie zapraszamy!